‘Mooi’ zit echt van binnen

Gisteren werd ik wakker met een bonkend, verstopt gevoel in mijn rechteroog. Ik kreeg het amper open en zachtjes aanraken veroorzaakte pijnscheuten. Overal korstjes, ieuww! Wat was er gebeurd die nacht? Zat er soms een kattenhaar – of nee, een hele kat – in mijn oog? Bij inspectie voor de spiegel leek mijn oog links op Mrs Jekyll en rechts op Mrs Hyde. Op rechts kon ik slechts door een spleetje kijken, mijn ooglid was vuurrood, en het vocht eronder zette de boel op strak. Er prijkte een wal waar de Hoogenberg bij Putte (het hoogste punt op de Brabantse Wal, +39,1 m NAP), nog een puntje aan kan zuigen. En het deed zeer! Ontstoken ooglid. Daar kon zelfs een make-upje niets aan rechttrekken.

Verbrijzelde gezichtsbotten

Bij de kassa in de supermarkt keek de caissière me aan en sloeg direct haar ogen weer neer. Voorbijgangers keken nog eens om met fronsende blik, alsof ze dachten: ‘Och meid, ga toch eindelijk weg bij die man!’ Terwijl ik peinzend over uiterlijkheden en hoe we elkaar daarop beoordelen naar huis reed, kreeg ik een huilbui. De herinnering aan mijn moeder sloeg me om de oren. Op 45-jarige leeftijd werd ze bij het oversteken met de fiets aangereden door een motor. Door de klap waarmee haar gezicht het wegdek raakte, braken en verbrijzelden niet alleen alle botten in haar gezicht, maar beschadigde ook een oog onherstelbaar. Dat ze het ongeluk overleefde was al een wonder. Van haar gezicht kon zelfs de plastisch chirurg niet veel meer maken.

‘Ik ben lelijk’

De gevolgen van dat ongeluk droeg mijn moeder de rest van haar leven met zich mee. Haar carrière in de mode stopte abrupt: als gevolg van de zware hersenschudding (ze lag na het ongeval een week in coma) kon ze zich niet meer goed concentreren. Daarbij is een mooi snoetje hebben natuurlijk cruciaal in een buitenkantberoep – kortom: ze kwam in de bloei van haar leven zeer ongewild in de WAO terecht. Al gauw was er van de vlotte, altijd mooi geklede vrouw die genoot van zelfontworpen & zelfgemaakt niet zoveel meer over. Haar signature-look degradeerde in gemakkelijke mode, simpele broeken, vormloze T-shirts en truien werden haar nieuwe look. De haren kregen een eenvoudige snit. Make-up lag uit te drogen in het badkamerkastje. Ze gaf er niet meer om. Ze vond zichzelf niet meer mooi…

De blikken deden pijn

Ik probeerde haar nog wel eens op te beuren. Wat ik zei, is ook waar: dat de mensen die echt van haar hielden erdoor heen keken. Als de liefde echt is, worden harde blikken zacht. In mijn ogen was mijn moeder natuurlijk vooral die ‘lieve, zorgzame vrouw’. Dat scheve oogje en die vreemd gevormde neus hoorden ook gewoon bij dat liefdevolle pakketje mens. Dat mama dagelijks geconfronteerd werd met haar afwijkende looks: als ze boodschappen deed en/of in gezelschappen kwam waar mensen haar niet kenden, had ik uiteraard niet zo in de gaten. Maar de harde blikken die ze kreeg – en het bijbehorende gevoel er ‘niet bij te horen’ – maakten haar intens verdrietig. Soms poogde ze nog wel eens leggen hoe het zat. Helaas zat haar accent haar daarbij ook nog in de weg: oh, die mevrouw is Duitse… oehlala… dubbel gediscrimineerd…

Ongehinderd stralen

Nu ik zelf de 50 gepasseerd ben, merk ik dat mijn moeders tragische lot mij wel degelijk ook iets moois heeft gebracht. Namelijk het diepe besef dat uiterlijk echt slechts het buitenkantje betreft. De ‘lelijkste’ mensen worden mooi zolang hun bijzondere binnenkant – en iedereen is op geheel eigen wijze bijzonder – maar ongehinderd door de buitenkant heen mag stralen. Zonder botox twinkelen de ogen, lachrimpels versterken dat effect. Niet zelden spreekt dan liefde uit de hele mimiek en houding van een mens: als je echt bent, straal je! Ook als de tanden niet spierwit zijn en als soldaten in het gelid staan. Ook als de neus te groot of te breed of te smal is. Of als de huid godbetert niet ‘egaal’ is. Of de kleding niet zo flatteus of modieus en de haren niet in de ‘juiste’ bob van het seizoen. Kijk je met de ogen van liefde, dan kun je door de buitenkant heen kijken. Dan komt iemands binnenkant pas echt bij je binnen. Ik wens het iedereen toe!

Namaste!

No comments yet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.